Κοσμικές Επιθυμίες – Είναι κακό να επιθυμείς κάτι; Παίσιος για Επιθυμίες

0
151
kosmika-pragmata-kosmikoi-diasimoi-theia-agaliasi-lytrwsh-paisios-pater-agios-monaxos-paisios (9)
Rate this post

Όσοι δεν φρενάρουν την καρδιά τους από τις υλικές επιθυμίες, τις μη απαραίτητες, – ούτε καν λόγος γίνεται για σαρκικές επιθυμίες – και δεν συμμαζέψουν τον νού τους μέσα στην καρδιά, για να τα δώσουν όλα μαζί με την ψυχή στον Θεό, διπλή δυστυχία τους περιμένει.

– Γέροντα, είναι πάντα κακό το να επιθυμείς κάτι;
– Όχι, η βούληση της καρδιάς δεν είναι καθ’ εαυτή κακή.

Αλλά, όταν μου παίρνουν ένα τεμάχιο της καρδιάς μου πράγματα, έστω και μη αμαρτωλά, μου ελαττώνουν την αφοσίωση μου προς τον Χριστό.

Αυτή η βούληση πάλι είναι κακή, επειδή ο εχθρός μου κόβει την προσήλωση μου από τον Χριστό. Όταν επιθυμώ ένα πράγμα χρήσιμο, ένα βιβλίο λ.χ., και μου παίρνει ένα θραύσμα της καρδιάς, τότε αυτό είναι κακό.

Γιατί να μου πάρει ένα κλάσμα της καρδιάς ένα βιβλίο;

Το βιβλίο θα επιθυμώ ή τον Χριστό θα λαχταρώ; Κάθε βούληση, όσο καλή και να φαίνεται, δεν είναι καλύτερη από το να επιθυμει κανείς τον Χριστό ή την Μητρόθεος. Όταν δώσω την καρδιά μου στον Θεό, είναι δυνατόν ο Θεός να μη μου δώσει όλο τον Εαυτό Του;

Ο Θεός ζητάει την καρδιά του ανθρώπου. «Δος μοί, υιέ, σήν καρδίαν» .

Άμα Του δώσει ο άνθρωπος την καρδιά του, κατόπιν ο Θεός του δίνει και ό,τι αγαπά η καρδιά του, αρκεί να μην τον βλάψει.

Μόνο στον Χριστό όταν δίνεται η καρδιά δεν χαραμίζεται, και μόνο στον Χριστό βρίσκεις πλούσια ανταπόκριση θεϊκής αγάπης σ’ αυτήν την ζωή, και στην άλλη, την αιώνια, την θεία αγαλλίαση.

 

kosmika-pragmata-kosmikoi-diasimoi-theia-agaliasi-lytrwsh-paisios-pater-agios-monaxos-paisios (9)
Πρέπει να αποφεύγουμε τα κοσμικά πράγματα, για να μη μας παίρνουν την καρδιά, και να χρησιμοποιούμε τα απλά, μόνο για να εξυπηρετούμαστε. Να φροντίζουμε εντούτοις να είναι στέρεα.

Αν θέλω να χρησιμοποιώ ένα όμορφο πράγμα, δίνω όλη την καρδιά μου στην χάρη και για τον Θεό δεν μένει ούτε ένα κομματάκι. Περνάς από κάπου και βλέπεις ένα σπίτι με ωραία μάρμαρα, σχέδια, σκαλίσματα…

Θαυμάζεις τις πέτρες, τα τούβλα και αφήνεις την καρδιά σου εκεί. Ή βλέπεις σε ένα κατάστημα έναν ωραίο σκελετό για τα γυαλιά σου και τον επιθυμείς. Αν δεν τον αγοράσεις, αφήνεις την καρδιά σου στο κατάστημα.

Αν τον αγοράσεις, κρεμάς την καρδιά σου από τον σκελετό που φοράς! Ιδίως οι γυναίκες εύκολα κλέβονται.

Λίγες είναι εκείνες που δεν χαραμίζουν στα μάταια την καρδιά τους.

Θέλω να πώ, κλέβει ο αντίχριστος την πλούσια καρδιά που έχουν με όλα τα κοσμικά, τα χρωματιστά, τα γυαλιστερά. Χρειάζεται μία ένα πιάτο; Θα ψάξει να βρει πιάτο με λουλούδια.

Λές και θα ξινίσει το φαγητό, αν δεν έχει λουλούδια το πιάτο!

Μερικές πνευματικές γυναίκες θα συγκινηθούν με σοβαρά σχέδια, με δικέφαλο αετό κ.λπ. Μετά ρωτάνε: «Γιατί δεν συγκινούμαι από τα πνευματικά;».

Πώς να συγκινηθείς, αφού η καρδιά σου είναι σκορπισμένη στα ντουλάπια, στα πιάτα; Δεν έχεις καρδιά, έχεις μόνον κρέας, που μέσα κάτι χτυπάει τίκ-τάκ, μηχανικά, σαν το ρολόι, ίσα για να περπατάς! Γιατί πάει λίγη καρδιά στο ένα, λίγη καρδιά στο άλλο και για τον Χριστό δεν μένη τίποτε.

– Δηλαδή, Γέροντα, και αυτές οι απλές επιθυμίες είναι αμαρτωλές;

– Οι επιθυμίες αυτές, όσο και αμαρτωλές να μην είναι, είναι χειρότερες από τις αμαρτωλές. Γιατί μία αμαρτωλή θελημοσύνη θα τον συγκλονίσει τον άνθρωπο κάποια ορμή και θα τον πειράξει η συνείδηση, όποτε θα κάνει μία επιχείρηση, θα μετανοήσει,

θα πει «ήμαρτον, Θεέ μού».

Ενώ αυτές οι επιθυμίες, οι «καλές», δεν τον ανησυχούν. Νομίζει ότι πάει καλά. «Αγαπώ το καλό, αγαπώ το όμορφο, λέει.

Άλλωστε και ο Θεός τα έκανε όλα όμορφα». Ναί, αλλά δεν πάει να στον Κτίστη η αφοσίωση του, πάει στο κτίσμα. Γι’ αυτό καλά είναι να κόβουμε κάθε θελημοσύνη.

Όταν κανείς κάνει μία επιχείρηση για τον Χριστό και θυσιάζει αυτό που αγαπάει και κάνει κάτι που δεν το αγαπάει όσο καλό και να είναι αυτό που αγαπάει , τότε ο Θεός του δίνει μεγαλύτερη ανάπαυση.
Η καρδιά, πριν καθαρισθεί, έχει τις κοσμικές επιθυμίες και χαίρεται μ’ αυτές.

Όταν εντούτοις εξαγνισθεί, κατόπιν στενοχωριέται με τις κοσμικές επιθυμίες, σιχαίνεται τις κοσμικές επιθυμίες και τότε οι χαρές είναι πνευματικές.

ετσι εξαγνιζεται η καρδια, οταν σιχαθει τις κοσμικες επιθυμιες. Πριν τις σιχαθει, ελκεται απο αυτες.

Αλλά, βλέπεις, εμείς δεν θέλουμε να στενοχωρήσουμε λίγο τον παλαιό άνθρωπο, θέλουμε να κάνουμε τα χατήρια του παλαιού ανθρώπου.

Πώς θα γίνουμε ύστερα μιμητές Χριστού;

– Όταν, Γέροντα, δυσκολεύωμαι να κόψω μία θελημοσύνη μου, πρέπει να επιμείνω στον αγώνα;
– Ναί, ακόμη και αν στενοχωρήται η καρδιά σου, διατί δεν κάνεις αυτά που την αναπαύουν, δεν πρέπει να υπακούσης στην καρδιά.

Γιατί, αν υπακούσεις, θα νιώθεις μία ευφροσύνη κοσμική και έπειτα ένα ανησυχία, πάλι κοσμικό. Ενώ, αν δεν υπακούσεις και στενοχωρηθει η καρδιά, διότι δεν έκανες αυτά που την αναπαύουν, και το χαίρεσαι αυτό, τότε έρχεται η θεία Χάρις.

Και αυτός είναι ο σκοπός, να αποκτήσουμε την θεία Χάρη.

Για να αποκτήσεις προδήλως την θεία Χάρη, πρέπει να κοπούν οι επιθυμίες, και καλές να είναι…

Τότε ταπεινώνεται ο άνθρωπος καί, όταν ταπεινωθει, έρχεται ύστερα η θεία Χάρις. Όταν δυσαρεστηθεί κοσμικά η καρδιά, τότε θα χαρεί πνευματικά.

Όσο μπορεί κανείς, να μάθει να αποφεύγει την κοσμική ζεστασιά, να κάνει εσωτερική ενασχόληση πνευματική, για να αποκτήσει την θεϊκή ζεστασιά.

ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΕΣΕΙΣ;

Please enter your comment!
Please enter your name here

5 − three =